1. Dzisiejsza niedziela, to trzecia niedziela miesiąca. Obchodzimy w Kościele Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. Polecamy w modlitwie pracowników mediów, by byli strażnikami prawdy i chrześcijańskiej miłości.Taca przeznaczona na upiększenie naszej świątyni.Spotkanie po pielgrzymkowe 43 Pieszej Pielgrzymki na Jasna Górę 20 września 2026 roku. O godz. 16.00 Msza święta w parafii Jana Pawła II na ul. Bałtowskiej 343.
2. Prosimy o wpisywanie swoich próśb i podziękowań w Księdze podziękowań i próśb za wstawiennictwem naszego Patrona św. Kazimierza Królewicza. Siódme nabożeństwo już 4 października.
3. W środę o godz. 17.00 wystawienie N. Sakramentu i nabożeństwo wynagradzające NSPJ, które poprowadzi wspólnota Intronizacyjna Najświętszego Serca Pana Jezusa.
4. Przyszła niedziela, czwarta niedziela miesiąca i XXVI Niedziela Zwykła. Msza Święta dla dzieci wyjątkowo o godz. 10.30 – ze względu na uroczystości związane z Hubertusem 2026. O godz. 12.00 Msza święta hubertowska i po Mszy uroczysty przemarsz sztandarów Al. Jana Pawła II i ul iłżecką na boisko przy ul. Armii Krajowej oraz piknik rodzinny. Myśliwi zapraszają na biesiadę z darów pól i lasów..
5. Dziękujemy 2 mieszkańcom z Bl. 34 za posprzątanie świątyni. Na przyszły tydzień prosimy mieszkańców z Bl. 36. Nasz udział w sprzątaniu jest obowiązkiem i wyrazem chrześcijańskiejmiłości i wdzięczności naszego serca wobec osób, które przygotowały świątynię w zeszłym tygodniu.

Katecheza, 20 września 2026.

Przebaczyć nie znaczy zapomnieć – jak żyć z krzywdą, która pozostaje wpamięci?

Święty Mateusz opisuje w swojej Ewangelii scenę, w której Piotr pyta Jezusa: „Panie,ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?”. Jezusodpowiada: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy” (Mt18,21–22). Przebaczenie zajmuje bardzo ważne miejsce w życiu chrześcijanina. Jednocześnienależy do najtrudniejszych wymagań Ewangelii. Łatwo o nim mówić, dopóki sami niezostaniemy naprawdę skrzywdzeni.Kiedy ktoś nas skrzywdził, czasami słyszymy rady: „Zapomnij o tym”, „Nie wracajjuż do tego”. Tymczasem przebaczenie nie polega na udawaniu, że nic się nie wydarzyło. Jeżeli ktoś został oszukany, zdradzony, poniżony czy niesprawiedliwie potraktowany, powstała prawdziwa rana. Przebaczenie nie oznacza nazywania zła dobrem ani pomniejszaniadoznanej krzywdy. Oznacza raczej: „Stało się coś złego, ale nie chcę odpowiadać złem nazło”. Nie możemy nakazać naszej pamięci, aby usunęła bolesne wydarzenia. Niektórekrzywdy pamiętamy przez wiele lat. Sam fakt, że o nich pamiętamy, nie oznacza jeszcze, żenie przebaczyliśmy. Ważniejsze jest to, co robimy z pamięcią o krzywdzie. Możemy ciągle ją rozdrapywać, pielęgnowaćgniew i myśleć o odwecie.            Możemyjednak powiedzieć:„Pamiętam, nadal mnie to boli, ale nie chcę żyć nienawiścią”. Przebaczyć nie znaczywymazać przeszłość. Przebaczyć znaczy nie pozwolić, aby doznana krzywda kierowała mojąprzyszłością.Najpiękniejszy przykład przebaczenia daje nam sam Jezus. Kiedy umierał na krzyżu,był wyśmiewany, poniżany i otoczony przez ludzi, którzy zadawali Mu cierpienie. Właśniewtedy powiedział: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,34). Jezus nieodpowiada nienawiścią na nienawiść. Pokazuje, że przebaczenie zaczyna się od decyzji: niechcę, aby zło, które ktoś mi wyrządził, rodziło kolejne zło we mnie.Przebaczenie nie zawsze oznacza, że relacja z drugim człowiekiem od razu stanie się taka jak wcześniej. Można komuś przebaczyć, a jednocześnie oczekiwać przeprosin i naprawienia krzywdy. Można przebaczyć, ale nie odzyskać od razu utraconego zaufania.Zaufanie i przebaczenie nie są tym samym. Jeżeli ktoś ciągle krzywdzi i nie chce zmienićswojego postępowania, mamy prawo postawić granice. Miłosierdzie nie oznacza zgody na dalsze krzywdzenie. Nie każdą krzywdę potrafimy przebaczyć natychmiast. Czasami przebaczenie jest długą drogą. Możemy wtedy powiedzieć Bogu: „Chcę przebaczyć, alejeszcze nie potrafię”. Już samo pragnienie uwolnienia się od nienawiści może być początkiemprzemiany. Pomocna może być modlitwa za osobę, która nas skrzywdziła.Przebaczamy przede wszystkim dlatego, że sami żyjemy dzięki przebaczeniu Boga. Wmodlitwie „Ojcze nasz” prosimy: „Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszymwinowajcom”. Ale przebaczenie jest potrzebne również nam samym. Jeżeli przez wiele latnosimy w sobie gniew, człowiek, który nas skrzywdził, nadal w pewien sposób wpływa nanasze życie. Krzywda wydarzyła się dawno temu, a jednak ciągle żyje w naszym sercu.Przebaczenie nie zmienia przeszłości, ale może sprawić, że przeszłość przestanie kierować​naszym życiem. Nie jest więc zwycięstwem człowieka, który nas skrzywdził. Jestuwolnieniem naszego własnego serca od nienawiści i pragnienia odwetu.