jub2019 1

Rycerstwo Niepokalanej – organizacja powstała w 1917 z inicjatywy Ojca Maksymiliana Kolbe.

Spotkanie inauguracyjne odbyło się 16 października 1917 w obecności siedmiu członków założycieli. 28 marca 1919 papież Benedykt XV udzielił członkom Rycerstwa Niepokalanej ustnego błogosławieństwa, a niedługo potem pisemne błogosławieństwo dał wikariusz generalny franciszkanów o. Dominik Tavani. Oficjalnego zatwierdzenia przez Kościół dokonał 2 stycznia 1920 kardynał Bazyli Pompilj.

Od 1919 organizacja działa w Polsce, a 20 grudnia 1919 jej program oficjalnie zatwierdził biskup Adam Sapieha. W latach 90. XX wieku ilość polskich członków przekroczyła 1,6 mln osób. Centrum Narodowe Rycerstwa znajduje się w Niepokalanowie.

Od stycznia 1922 ukazuje się Rycerz Niepokalanej będący oficjalnym organem prasowym organizacji.

Statut tej organizacji jako podstawowy cel działalności wskazywał staranie się o nawrócenie grzeszników oraz uświęcenie wszystkich pod opieką i za pośrednictwem Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej. Założyciel szczególną uwagę przykładał do modlitwy za członków lóż wolnomularskich, których działalność postrzegał jako olbrzymie zagrożenie.

17 października 1997 r. Rycerstwo Niepokalanej zostało zatwierdzone przez Watykan jako stowarzyszenie publiczne międzynarodowe.