Papież Franciszek

Rozważania z 18.07.2021/wiara.pl

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

Postawa Jezusa, którą obserwujemy w Ewangelii dzisiejszej liturgii (Mk 6, 30-34), pomaga nam uchwycić dwa ważne aspekty życia. Pierwszym z nich jest odpoczynek. Do apostołów powracających z trudów misji i z entuzjazmem opowiadających o tym, czego dokonali, Jezus kieruje z czułością zachętę: „pójdźcie wy sami osobno na pustkowie i wypocznijcie nieco” (w. 31). Zachęca do odpoczynku.

Czyniąc to, Jezus daje nam cenną lekcję. Chociaż cieszy się, widząc swoich uczniów szczęśliwych z powodu cudów przepowiadania, nie skupia się na komplementach i pytaniach, ale jest zaniepokojony ich znużeniem fizycznym i wewnętrznym. A dlaczego to czyni? Ponieważ chce ich przestrzec przed niebezpieczeństwem, które zawsze czyha także na nas: niebezpieczeństwem wciągnięcia się w gorączkowość działania, popadania w pułapkę aktywizmu, w którym najważniejsze są wyniki, jakie osiągniemy i poczucie, że jesteśmy absolutnie głównymi postaciami. Jakże często zdarza się to także w Kościele: jesteśmy zajęci, spieszymy się, myślimy, że wszystko zależy od nas i w końcu grozi nam, że pominiemy Jezusa i powrócimy do stawiania siebie stale w centrum. Dlatego zaprasza On swoich uczniów, aby odpoczęli nieco na pustkowiu, wraz z Nim. Nie jest to tylko odpoczynek fizyczny, ale jest to także odpoczynek serca. Bo nie wystarczy „wyciągnąć wtyczkę”, trzeba naprawdę odpocząć. A jak się to czyni? Żeby to uczynić, musimy powrócić do sedna rzeczy: zatrzymać się, zamilknąć, pomodlić się, aby nie przechodzić z wyścigu pracy do pośpiechu wakacji.

Jezus nie uchylał się od potrzeb rzesz, ale każdego dnia, przed wszystkim innym, skupiał się na modlitwie, w milczeniu, w zażyłości z Ojcem. Jego czuła zachęta - wypocznijcie nieco - powinna nam towarzyszyć: wystrzegajmy się, bracia i siostry pogoni za wydajnością, powstrzymajmy szaleńczą gonitwę, która dyktuje nam nasze plany dnia. Uczmy się zatrzymywać, wyłączać telefony komórkowe, kontemplować przyrodę, regenerować się w dialogu z Bogiem.

Więcej…

Rekolekcje parafialne i szkolne

Kliknij  link do parafii "na żywo" online

https://www.youtube.com/channel/UCTIoFI7ZLAOZud-YitO4Rtw

Rekolekcje parafialne i szkolne rozpoczną się od 4 do 8 marca.
Poprowadzi je o. Krzysztof Kowalski, paulin z Jasnej Góry. Program rekolekcji w gablocie parafialnej. Zachęcamy dzieci i młodzież aby uczestniczyła z rodzicami czy to bezpośrednio w kościele czy też poprzez kanał YouTube, adres do kanału będzie podany na stronie parafialnej.
Spowiedź wielkopostna 6 marca (sobota) od godz. 10.00 – 12.00 i po południu od 15.30 – 18.00.

Czwartek 4 marca

  7.00 Msza Święta z nauką ogólną na rozpoczęcie rekolekcji

12.00 Msza Święta z nauką ogólną

15.00 Koronka do Miłosierdzia Bożego

18.00 Msza Święta z nauką ogólną i Apel Jasnogórski

 

Piątek 5 marca

7.00 Msza Święta z nauką ogólną 

15.00 Koronka do Miłosierdzia Bożego

16.00 Droga Krzyżowa (dzieci)

17.15.00 Droga Krzyżowa (młodzież i dorośli)

18.00 Msza Święta z nauką ogólną i Apel Jasnogórski

 

Sobota 6 marca

  7.00 Msza Święta z nauką ogólną 

10-12.00 Spowiedź Wielkopostna

15.00 Koronka do Miłosierdzia Bożego

15.30-18.00 Spowiedź Wielkopostna

18.00 Msza Święta z nauką ogólną i Apel Jasnogórski

 

niedziela 7marca

  7.00 Msza św. odpustowa

  9.00 Msza św. odpustowa

10.30.00 Msza św. odpustowa

12.00 Uroczysta Msza św. odpustowa

15.00 Koronka do Miłosierdzia Bożego

18.00 Msza Święta odpustowa i Apel Jasnogórski

 

Poniedziałek 8 marca

7.00 Uroczysta Msza Święta w Dniu Kobiet

15.00 Koronka do Miłosierdzia Bożego w intencji kobiet

18.00 Uroczysta Msza Święta w Dniu Kobiet i Apel Jasnogórski

 

 

 

Wielki Post jest podróżą, która angażuje całe nasze życie, całe nasze ja. Jest to czas na zweryfikowanie dróg, którymi podążamy, by odnaleźć drogę, która prowadzi nas na powrót do domu, aby odkryć na nowo podstawową więź z Bogiem, od którego wszystko zależy. Post nie jest zbieraniem pobożnych postanowień, ale jest rozeznawaniem ku czemu skierowane jest serce - to stanowi centrum Wielkiego Postu. Spróbujmy zadać sobie pytanie: dokąd prowadzi mnie nawigator mojego życia, w stronę Boga czy w stronę swego „ja”? Czy żyję po to, by podobać się Panu, czy po to, by być zauważonym, chwalonym, faworyzowanym? Czy mam serce „tancerza”, robiące krok do przodu i krok do tyłu, kochające trochę Pana, a trochę świat, czy też serce mocne w Bogu? Czy dobrze się czuję z moimi obłudami, czy też walczę o uwolnienie mojego serca od krępujących je dwulicowości i fałszu?

Droga Wielkiego Postu jest wyjściem z niewoli ku wolności. Jest to czterdzieści dni przypominających czterdzieści lat, gdy lud Boży pielgrzymował przez pustynię, aby powrócić do ziemi, z której pochodził. Ale jakże trudno było opuścić Egipt! Trudniej było opuść Egipt, który lud Boży miał w swoich sercach niż opuścić Egipt, gdy z niego lud Boży uciekał, trudniej było opuść ten Egipt, który nosili zawsze w swym wnętrzu. Bardzo trudno opuść Egipt. Zawsze podczas podróży pojawiała się pokusa, by żałować, by zawrócić, by się związać pamięcią przeszłości, z jakimś bożkiem. Jest tak także w naszym przypadku: drogę powrotną do Boga utrudniają nasze niezdrowe przywiązania, powstrzymują ją zwodzące pęta nałogów, fałszywe zabezpieczenia pieniędzy i pozorów, paraliżujące narzekanie człowieka czującego się ofiarą. Aby pielgrzymować, musimy zdemaskować te złudzenia/Papież Franciszek Środa Popielcowa 2021/

Popiół, którym posypujemy nasze głowy, wstrząsa myślami, jakie mamy w głowach. Przypomina nam, że my, dzieci Boże, nie możemy żyć, by gonić za pyłem, który zanika.

 

20200226 8a

20210216 3

20210216 2