- Dzisiejsza niedziela, toczwarta niedziela miesiąca i XXX Niedziela Zwykła.
- Prosimy o wpisywanie swoich próśb i podziękowań w Księdze podziękowań i próśb za wstawiennictwem naszego Patrona św. Kazimierza Królewicza. Ósme nabożeństwo do naszego Patrona już 4 listopada.
- W środę święto świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza. O godz. 17.00 wystawienie N. Sakramentu i nabożeństwo wynagradzające NSPJ, które poprowadzi wspólnota Intronizacyjna Najświętszego Serca Pana Jezusa.
- Miesiąc październik jest czasem modlitwy różańcowej. Zapraszamy na nabożeństwa różańcowe codziennie o godz. 17.30 do soboty włącznie. Zapraszamy dorosłych, dzieci i młodzież. Dzieci zdobywają każdego dnia naklejki.
- Przyszła niedziela, to pierwsza niedziela miesiąca. Taca z niedzieli przeznaczona spłatę za ogrzewanie kościoła. Zmiana tajemnic różańcowych po Mszy św. o godz. 9.00. Uroczystość Wszystkich Świętych Msze św. w naszym kościele o godz. 7.00, 9.00, 10.30, 18.00. O godz. 12.00 Msza św. w Denkowie. Msza święta na Cmentarzu Komunalnym o godz. 13.00. Po Mszy precesja z wypominkami i modlitwą za zmarłych. Na Cmentarzu Parafialnym przy ul. Denkowskiej procesja z wypominkami i modlitwą za zmarłych o godz. 15.00. W naszym kościele wystawienie NS o godz. 17.00 i nabożeństwo ku czci Niepokalanego Serca Matki Bożej. O godz. 17.30 różaniec z wypominkami z oktawy. Co dziennie przez miesiąc listopad o godz. 17.30 nabożeństwo z wypominkami.
- Zbliża się listopad, miesiąc szczególnej pamięci o naszych zmarłych i bliskich naszemu sercu. Pamiętajmy o wdzięczności naszych serc i o wdzięcznej pamięci o tych co przekroczyli próg wieczności. W zakrystii przyjmujemy wypominki roczne, półroczne, kwartalne, miesięczne, z oktawy i jednorazowe. Kartki wystawione są na stoliku.Od 1 - 8 listopada możemy zyskać odpust zupełny, pod zwykłymi warunkami, a w następne dni listopada odpust cząstkowy. Jest to dar Kościoła, którym możemy skutecznie pomóc w skróceniu kar częściowych naszym zmarłym, bliskim i drogim naszemu sercu.
- W zakrystii do nabycia kalendarze na rok 2027 z MB, z Aniołami, ze św. Janem Pawłem II w cenie 10 zł. Ofiary przeznaczamy jako pomoc dla o. Michała Szawana w posłudze misyjnej w Papui i Nowej Gwinei.
- Dziękujemy 4 mieszkańcom z Bl. 40 za posprzątanie świątyni. Na przyszły tydzień prosimy mieszkańców z Bl. 41. Nasz udział w sprzątaniu jest obowiązkiem i wyrazem chrześcijańskiej miłości i wdzięczności naszego serca wobec osób, które przygotowały świątynię w zeszłym tygodniu.
Katecheza 25 października 2026.
Czym jest zaufanie Bogu?
W Ewangelii według św. Marka czytamy o uczniach przeprawiających się z Jezusem przez jezioro. Nagle zrywa się gwałtowna burza. Fale uderzają w łódź, a Jezus śpi. Uczniowie budzą Go, pytając, czy nie obchodzi Go to, że giną (por. Mk 4,35–41). To pytanie jest nam bliskie. Kiedy przychodzi choroba, kryzys w rodzinie, samotność albo wiadomość, która odbiera spokój, rodzi się w nas podobny niepokój: „Panie, czy Ty widzisz, co się dzieje? Dlaczego milczysz?”. Uczniowie uznali milczenie Jezusa za obojętność. Tymczasem On był z nimi w tej samej łodzi.
Pojawianie się trudności nie oznacza nieobecności Boga. Zaufanie dojrzewa wtedy, gdy uczymy się rozpoznawać Jego bliskość również w chwilach, w których nie odczuwamy pocieszenia. Możemy wtedy modlić się bardzo prosto: „Jezu, nie rozumiem tego, co przeżywam. Proszę, pomóż mi uwierzyć, że jesteś ze mną”. Inna scena ukazuje Piotra idącego po wodzie. Na wezwanie Jezusa wychodzi z łodzi, ale przerażony siłą wiatru zaczyna tonąć. Woła o ratunek, a Jezus natychmiast wyciąga rękę i go chwyta (por. Mt 14,22–33). Piotr doświadcza własnej słabości, ale równocześnie poznaje wierność Chrystusa. Jego ratunkiem staje się ręka Jezusa. Nieraz myślimy, że człowiek ufający Bogu powinien zawsze być spokojny, pewny i wolny od wątpliwości. Tymczasem można ufać, płacząc. Można ufać, odczuwając lęk. Można ufać, mając siłę jedynie na krótkie wołanie o pomoc. Zaufanie jest decyzją serca: „Panie, przychodzę do Ciebie także z tym, czego się boję. Nie chcę przeżywać tego bez Ciebie”.
W „Dzienniczku” św. Faustyny znajdujemy opis polecenia namalowania obrazu Jezusa Miłosiernego. Jezus wskazuje również podpis, który ma się na nim znaleźć: „Jezu, ufam Tobie” (Dz. 47). Te słowa wyrażają odpowiedź człowieka na Jego miłosierdzie. Św. Faustyna zapisała słowa Jezusa: „Łaski z Mojego miłosierdzia czerpie się jednym naczyniem, a nim jest — ufność” (Dz. 1578). Obraz naczynia pomaga zrozumieć, czym jest zaufanie. Człowiek przychodzący zaczerpnąć wody wyciąga puste naczynie. Przynosi swoją potrzebę i gotowość przyjęcia daru. Podobnie stajemy przed Bogiem. Możemy przyjść ze zmęczeniem, bezradnością i świadomością grzechu. Nie musimy najpierw uporządkować całego życia, aby poprosić o pomoc. Jego łaska uzdalnia nas do powrotu i przemiany.