1. Dzisiejsza niedziela, to czwarta niedziela miesiąca i XVII Niedziela Zwykła. Dziś obchodzimy Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych
2. Zapraszamy o godz. 17.45 na nabożeństwa do Najdroższej Krwi Jezusa Chrystusa. Papież Jan XXIII miesiąc lipiec poświęcił kultowi Najdroższej Krwi Jezusa Chrystusa.
3. Prosimy o wpisywanie swoich próśb i podziękowań w Księdze podziękowań i próśb za wstawiennictwem naszego Patrona św. Kazimierza Królewicza. Piąte nabożeństwo już 4 sierpnia.
4. Czas wakacji jest czasem odpoczynku od szkoły. Drodzy Rodzice, babicie i was dziadków prosimy! Przypominajcie swoim pociechom, że nigdy nie ma wakacji od modlitwy porannej i wieczornej i niedzielnej Mszy świętej.
5. wewnętrznej. Tylko wtedy Polska zachowa niepodległość, kiedy będzie ziemią   ludzi   wewnętrznie   wolnych. Tego   uczy   nas   kolejny   w   naszym   życiu sierpień – miesiąc dobrowolnej abstynencji od alkoholu.
6. Przyszła niedziela, to pierwsza niedziela miesiąca i XVIII niedziela zwykła. Zmiana tajemnic różańcowych po Mszy św. o godz. 9.00, taca przeznaczona na spłatę za ogrzewanie kościoła.
7. 43 Piesza Pielgrzymka na Jasna Górę z Ostrowca Świętokrzyskiego pod hasłem: „Maryja, Matka Miłosierdzia” wyrusza 4 sierpnia. Informacje na plakacie.
8. 12 września VIII Parafialna Pielgrzymka do tronu Matki Bożej Częstochowskiej z uroczystym aktem zawierzenia naszej Parafii, rodzin Niepokalanemu Sercu Królowej Polski pod hasłem: „śladami św. Kazimierza Królewicza”. Zapisy w zakrystii.
9. 13 września zapraszamy na XIX Dni ks. Kardynała Adama Kozłowieckiego do Huty Komorowskiej. Zapisy w zakrystii.
10. Dziękujemy 5 mieszkańcom z Bl. 24 za posprzątanie świątyni. Na przyszły tydzień prosimy mieszkańców z Bl. 25. Nasz udział w sprzątaniu jest obowiązkiem i wyrazem chrześcijańskiej miłości i wdzięczności naszego serca wobec osób, które przygotowały świątynię w zeszłym tygodniu.

Katecheza 26 lipca 2026.

Uczynki miłosierne co do ciała – nagich przyodziać

Ubranie to jedna z podstawowych potrzeb człowieka. Chroni przed zimnem i trudnymi warunkami atmosferycznymi, ale jego funkcja sięga znacznie głębiej. Brak odzieży, nagość, to nie tylko fizyczny chłód, ale przede wszystkim utrata godności, wstyd i poczucie bezbronności. Dlatego uczynek „nagich przyodziać” wykracza poza zwykłe przekazanie komuś ubrania. To gest przywracający drugiemu człowiekowi szacunek, poczucie bezpieczeństwa i należne mu miejsce w społeczeństwie.W Piśmie Świętym motyw ubrania i nagości pojawia się już na pierwszych stronach Księgi Rodzaju. Po grzechu pierworodnym pierwsi ludzie, Adam i Ewa, uświadomili sobie swoją nagość i poczuli wstyd. Bóg nie zostawił ich w tym upokorzeniu – sam sporządził dla nich odzienie ze skór i przyodział ich (por. Rdz 3,21). Był to pierwszy akt miłosierdzia, w którym Stwórca osłonił ludzką słabość. Z kolei Prawo Mojżeszowe w Starym Testamencie surowo nakazywało troskę o ubogich: jeśli ktoś wziął w zastaw płaszcz bliźniego, musiał oddać go przed zachodem słońca, ponieważ dla biednego często było to jedyne okrycie na noc (por. Wj 22,25-26). W ten sposób Bóg uczył swój lud wrażliwości na najsłabszych.W Nowym Testamencie uczynek ten zostaje przez Jezusa podniesiony do rangi kryterium, z którego będziemy sądzeni. W opisie sądu ostatecznego padają niezwykle wyraźne słowa: „Byłem nagi, a przyodzialiście Mnie” (Mt 25,36). Chrystus utożsamia się z każdym człowiekiem odartym z godności i pozbawionym podstawowych środków do życia. Co więcej, sam Jezus osobiście doświadczył najgłębszego bólu nagości podczas swojej męki. Zanim został ukrzyżowany, oprawcy odarli Go z szat (por. J 19,23), wystawiając na pośmiewisko. W świetle krzyża widzimy, że ofiarowując pomoc i odziewając ubogiego, dotykamy samego Zbawiciela.Realizacja tego uczynku w codziennym życiu jest bardzo konkretna, ale wymaga odpowiedniego podejścia. Przekazując ubrania potrzebującym, czy to bezpośrednio, czy poprzez organizacje charytatywne, nie chodzi o to, by pozbyć się zniszczonych, bezużytecznych rzeczy i uspokoić własne sumienie. Miłosierdzie polega na tym, by dać drugiemu to, w czym sami nie wstydzilibyśmy się chodzić. Ponadto, nagość można rozumieć również w szerszym, duchowym sensie – jako odarcie kogoś z dobrego imienia, plotkowanie czy wystawianie czyichś słabości na widok publiczny. Miłosierdzie każe nam wtedy okrywać błędy i słabości bliźnich płaszczem dyskrecji i szacunku.Uczynek „nagich przyodziać” przypomina nam, że chrześcijańska miłość zawsze musi przybierać materialny, namacalny kształt. Kiedy dzielimy się odzieżą z kimś potrzebującym, przekazujemy mu coś więcej niż tylko fizyczne ciepło. Dajemy mu czytelny znak, że szanujemy jego ludzką godność i że nie jest dla nas niewidzialny. W tak prostym geście – przekazaniu kurtki, butów czy koca – realizuje się Ewangelia, która osłania ludzką biedę i przywraca człowiekowi nadzieję.