Pierwsza rocznica śmierci księdza Andrzeja Sali

W niedzielę 5 lutego w czasie Mszy świętej, ks. Andrzej Wróblewski dokonał otwarcia wystawy poświęconej zmarłemu ks. Andrzejowi Sali - byłemu naszemu proboszczowi.

 

    

 

     

        

    

   

Wspaniałą rzeczą jest pamiętać o zmarłych i łączyć tę pamięć z modlitwą.
Taką pamięcią modlitewną otoczyli zmarłego przed rokiem ks. Andrzeja Salę parafianie, którzy uczestniczyli w Eucharystii sprawowanej w jego intencji w dniu 6 lutego.

Uczestnictwo w Eucharystii, przyjęte Komunie święte, to wspaniały dar ofiarowany zmarłym. Tylko tak można oddać hołd kapłanowi, który przez 24 lata głosił nam Słowo Boże, sprawował sakramenty oraz uczył nas wiary i prawdziwych wartości przykładem swojego życia.

 

m   

      

 

     

    

 

Po Mszy Świętej oglądaliśmy prezentacje fotografii związanych z życiem Księdza Andrzeja Sali. Naukę w szkole,  Prymicje, Kapłaństwo, budowę kościoła, pogrzeb.
Owoce Jego Kapłaństwa urzeczywistniały się w nas i trwają do dzisiaj. O tym najlepiej świadczą wspomnienia niektórych osób, które umieściły je na tablicy wystawy.
Wzruszająca jest postawa Kapłana przepełnionego modlitwą i darem dobrego spowiednika, który podnosi z nędzy grzechu, dodaje siły, wiary i kieruje ku miłosiernemu Bogu.

Mogliśmy jeszce raz wspominać  czasy gdy wraz z Księdzem Andrzejem Salą my parafianie   budowowaliśmy  kościół: od pierwszych pomiarów geodezyjnych na placu, który był ugorem, fundamentów, budowy murów, poprzez stawianie krzyża misyjnego, wmurowanie kamienia węgielnego, przeniesienie Najświętszego Sakramentu, aż do budowy dachu i   położenia na nim od południowej strony blachy.
Przy pracy na budowie też była niesamowita atmosfera wspólnoty, zawsze tam był, ze wszystkimi rozmawiał, o wszystko się troszczył. Tym żył.

        

    

 

     

      

 

 

 

 

 

 

Sprzątanie kościoła 11.02.2017r

    

    

    

 

Intencja modlitewna papieża Franciszka na styczeń 2017r

W styczniu modlimy się w podanej przez papieża Franciszka intencji ewangelizacyjnej: "Aby wszyscy chrześcijanie, dochowując wierności nauczaniu Pana, angażowali się, przez modlitwę i miłość braterską, na rzecz przywrócenia pełnej jedności kościelnej i współpracowali, mierząc się z aktualnymi wyzwaniami stojącymi przed ludzkością".

 

6 lutego mija pierwsza rocznica śmierci księdza Andrzeja Sali, który przez 24 lata był proboszczem naszej parafii. Razem z Nim- wspólnie współtworzyliśmy tą parafie,  wspólnie budowaliśmy  kościół, nie tylko jako wspólnotę duchową ale też wybudowaliśmy  budynek tej swiątyni od fundamentów.

 

 

ZAPRASZAMY:

5 lutego (w niedzielę), po mszy św. o godzinie 9:00 zostanie otwarta w naszej świątyni wystawa poświęcona świętej pamięci księdzu Andrzejowi Sali -  proboszczowi naszej  parafii w latach 1992-2016.

6 lutego (w poniedziałek ) o godzinie 18:00, w pierwszą rocznicę Jego śmierci, zostanie odprawiona w Jego intencji msza święta o dar wiecznego zbawienia.

 

Święto Ofiarowania Pana Jezusa w Świątyni

 

Święto Ofiarowania Pańskiego przypada czterdziestego dnia po Bożym Narodzeniu. Jest to pamiątka ofiarowania Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej i dokonania przez Matkę Bożą obrzędu oczyszczenia.

Tradycyjnie dzisiejszy dzień nazywa się dniem Matki Bożej Gromnicznej. W ten sposób uwypukla się fakt przyniesienia przez Maryję małego Jezusa do świątyni. Obchodom towarzyszyła procesja ze świecami. W czasie Ofiarowania starzec Symeon wziął na ręce swoje Pana Jezusa i wypowiedział prorocze słowa: "Światłość na oświecenie pogan i na chwałę Izraela" (Łk 2, 32).
Według podania procesja z zapalonymi świecami była znana w Rzymie już w czasach papieża św. Gelazego w 492 r. Od X w. upowszechnił się obrzęd poświęcania świec, których płomień symbolizuje Jezusa - Światłość świata, Chrystusa, który uciszał burze, był, jest i na zawsze pozostanie Panem wszystkich praw natury.

Ze świętem Matki Bożej Gromnicznej kończy się w Polsce okres śpiewania kolęd, trzymania żłóbków i choinek - kończy się tradycyjny (a nie liturgiczny - ten skończył się świętem Chrztu Pańskiego) okres Bożego Narodzenia. Dzisiejsze święto zamyka więc cykl uroczystości związanych z objawieniem się światu Słowa Wcielonego. Liturgia po raz ostatni w tym roku ukazuje nam Chrystusa-Dziecię.

/Brewiarz/

       

 

Sprzątanie kościoła 4.02.2017r

    

    

    

 

 

 

Kolędowanie

Czas Bożego Narodzenia to czas radości i pokoju, który przyniósł na świat Nowonarodzony Pan. Jest  to również czas kolędowania. W kościele pw. św. Kazimierza Królewicza, 22 stycznia 2017 roku odbył się Koncert Kolęd zatytułowany „U Kazimierza śpiewamy kolędy”, w wykonaniu uczniów z naszej parafii oraz młodzieży z Katolickiego Gimnazjum i Katolickiego LO w Ostrowcu Świętokrzyskim. Kościół napełnił się pięknymi dźwiękami kolęd i pastorałek w różnych aranżacjach muzycznych. Koncert zgromadził wiele osób. Gorące przyjęcie i oklaski wynagrodziły trudy przygotowań do koncertu. Dziękujemy Państwu Elizie i Marcinowi Walasom za wielkie zaangażowanie w przygotowanie koncertu i p. Szymonowi za wspaniały akompaniament oraz Dyrekcji i nauczycielom za ich obecność. Dzieci otrzymały upominki ufundowane przez ks. Proboszcza Marka Dzióbę

   

   

   

   

   

   

 

Wieczór uwielbienia Jezusa. 

   Podczas adoracji Jezusa w Najświętszym Sakramencie przez wstawiennictwo św. Charbela modliliśmy się, byśmy potrafili Jemu powierzyć wszystkie nasze choroby, zmartwienia, naszą wolę, samotność, odrzucenie.

Panie Jezu, niech Krew z Twoich Ran orzeźwi pustynię naszego życia. Niech w naszych sercach wytrysną źródła Miłości Miłosiernej.
Św. Charbelu, przyjacielu Ukrzyżowanego, wstawiaj się za nami, naucz nas jak adorować Miłość, naucz nas jak wejść w ciszę, gdzie mówi sam Bóg, naucz nas jak ukochać Jezusa. Chcemy być jak Ty przyjaciółmi Jezusa, kochać Go i wypełniać Jego świętą wolę.

        

    

    

 

Sprzątanie kościoła 28.01.2017r 

   

 

Sprzątanie kościoła 21.01.2017r

    

    

 

Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy

W drugą niedzielę po Objawieniu Pańskim - obchodzony jest Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy

 

Orędzie papieża Franciszka na Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy, 15 stycznia 2017 r.

Drodzy bracia i siostry!
„Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał” (Mk 9,37; Mt 18,5; Łk 9,48; J 13,20). Tymi słowami Ewangeliści przypominają wspólnocie chrześcijańskiej naukę Jezusa, która jest zarówno porywająca jak i zobowiązująca. Stwierdzenie to wytycza w istocie pewną drogę, która prowadzi do Boga, począwszy od najmniejszych, a skończywszy na Zbawicielu w dynamice gościnności. Zatem to właśnie gościnność jest niezbędnym warunkiem, aby urzeczywistnić tę drogę: Bóg stał się jednym z nas, w Jezusie stał się dzieckiem, a otwartość na Boga w wierze, która karmi nadzieję, wyraża się w miłosnej bliskości wobec najmniejszych i najsłabszych. Zarówno wiara, nadzieja jak i miłość są zaangażowane w uczynkach miłosierdzia, tak względem duszy, jak i ciała, które odkryliśmy podczas niedawnego Jubileuszu Nadzwyczajnego.

Czytaj więcej...

Okres Narodzenia Pańskiego

Przez czas Adwentu i Boże Narodzenie podczas akcji "Choinka nadziei dla Krzysia" zostało zebrane 7640 zł i 30 funtów. Środki te zostały przekazane przez przedstawicieli Rady Parafialnej rodzicom Krzysia, który oczekuje na poważną operację serca. Dziękujemy wszystkim za włączenie się w pomoc chłopcu

        

 

Święto Objawienia Pańskiego

Dziś obchodzimy uroczystość Objawienia Pańskiego, to znaczy ukazania się Jezusa, który jaśnieje jako światło dla wszystkich narodów. Symbolem tego światła, które świeci na świecie i pragnie oświecić życie każdego człowieka jest gwiazda, która prowadziła Mędrców do Betlejem. Ewangelia mówi, że ujrzeli oni „Jego gwiazdę” (Mt 2,2) i postanowili za nią pójść: postanowili, by prowadziła ich gwiazda Jezusa.

Także w naszym życiu istnieją różne gwiazdy, światła migające i wskazujące drogę. Od nas zależy, za którą z nich pójdziemy. Na przykład istnieją światła migoczące, które przychodzą i odchodzą, jak małe przyjemności życia: choć dobre, nie są wystarczające, ponieważ krótko trwają i nie pozostawiają pokoju, którego szukamy. Następnie są olśniewające światła rampy, pieniędzy i sukcesu, obiecujące wszystko naraz: są kuszące, ale swoją siłą oślepiają i sprawiają, że przechodzimy od marzeń o chwale, do najgłębszej ciemności. Natomiast Mędrcy zachęcają do pójścia za światłem stabilnym i za światłem łagodnym, które nie gaśnie, bo nie jest z tego świata: pochodzi z nieba i jaśnieje w sercu.

To światło prawdziwe jest światłem Pana, a raczej, jest samym Panem. On jest naszym światłem: światłem, które nie oślepia, ale towarzyszy i daje wyjątkową radość. To światło jest dla wszystkich i wzywa każdego: w ten sposób możemy usłyszeć skierowaną do nas dzisiejszą zachętę proroka Izajasza: „Powstań, świeć” (60,1). Na początku każdego dnia możemy przyjąć to zaproszenie: powstań, świeć, idź dziś pośród wielu upadających gwiazd świata za jaśniejącą gwiazdą Jezusa! Idąc za nią będziemy mieli radość, jak to miało miejsce w przypadku Magów, że „gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali” (Mt 2, 10); bo tam, gdzie jest Bóg, tam jest radość. Ten, kto spotkał Jezusa doświadczył cudu światła, które rozrywa ciemności i poznaje to światło, które świeci i rozjaśnia. Chciałbym z wielkim szacunkiem zachęcić wszystkich, by nie bali się tego światła i otworzyli się na Pana. Szczególnie chciałbym powiedzieć tym, którzy stracili siły, by poszukiwać i są znużeni, tym, którzy opanowani przez ciemności życia, wygasili pragnienie: „Wstań, odwagi! Odwagi, światło Jezusa potrafi przezwyciężyć najciemniejsze mroki! Wstań, odwagi!”.

Jak znaleźć to boskie światło? Idźmy za przykładem Trzech Króli, których Ewangelia opisuje jako zawsze w ruchu. Bowiem ci, którzy pragną światła wychodzą ze swoich ograniczeń i poszukują: nie pozostają w zamknięciu, nieruchomo patrząc co dzieje się wokół, ale ryzykują własnym życiem. Życie chrześcijańskie jest ciągłym pielgrzymowaniem, składającym się z nadziei i poszukiwania; jest pielgrzymką, która podobnie jak pielgrzymka Mędrców, trwa także wtedy, gdy gwiazda znika na chwilę z pola widzenia. Na tej drodze są także pewne pułapki, których należy unikać: powierzchowna i przyziemna paplanina, która spowalnia krok; paraliżujące kaprysy egoizmu; doły pesymizmu, który pochwyca nadzieję w pułapkę. Te przeszkody zablokowały uczonych w Piśmie, o których mówi dzisiejsza Ewangelia. Wiedzieli, gdzie było światło, lecz się nie poruszyli. Kiedy Herod pytał, gdzie ma się narodzić Mesjasz, odpowiedzieli: w Betlejem. Wiedzieli, gdzie. Ale się nie ruszyli. Ich wiedza była próżna: wiedzieli wiele, ale niczemu to nie służyło. Wszystko było próżne. Nie wystarczy wiedzieć, że Bóg się narodził, jeśli nie dokona się wraz z Nim Bożego Narodzenia w sercu. Bóg się narodził, to prawda, ale czy narodził się w Twoim sercu, czy narodził się w moim sercu, w naszym sercu? W ten sposób Go odnajdziemy, tak jak Mędrcy, razem z Maryją i Józefem w żłóbku.

Mędrcy to uczynili: odnaleźli Dzieciątko „upadli na twarz i oddali Mu pokłon” (w. 11). Nie tylko na Niego spojrzeli, nie odmówili jedynie okolicznościowej modlitwy, by zaraz sobie pójść, ale adorowali: weszli w osobową komunię miłości z Jezusem. Następnie ofiarowali Mu złoto, kadzidło i mirrę, czyli ich najcenniejsze dobra. Nauczymy się od Mędrców, by nie poświęcić Jezusowi tylko resztek czasu i niekiedy jakiejś myśli, gdyż w przeciwnym razie nie będziemy mieli Jego światła. Podobnie jak Mędrcy wyruszmy w drogę, przyobleczmy się w światło, idąc za gwiazdą Jezusa i adorujmy Pana całymi sobą.

Papież Franciszek

 

6 stycznia Kościół obchodzi epifanię, czyli objawienie się Jezusa światu. W osobach Mędrców są reprezentowane ludy całego świata, które wezwane przez Pana wyruszają w drogę, by adorować Nowo Narodzonego w Betlejem. W polskiej tradycji po powrocie z kościoła, poświęconą kredą kreślimy na drzwiach domu inicjały trzech Króli [C + M + B] oraz cyfry danego roku. Najbardziej trafną interpretacją tych liter jest potraktowanie ich jako chrześcijańskich noworocznych życzeń: Christus Mansionem Benedicat – Niech Chrystus błogosławi temu domowi 

   

   

 

Jasełka

W Szkole Podstawowej zostały przedstawione Jasełka, które pomogły dzieciom i nauczycielom dobrze przygotować się i przeżywać czas Bożego Narodzenia.

   

   

   

       

   

 

Św. Mikołaj odwiedził najmłodsze dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 7 i dziewczynki ze scholii naszej parafii. Nie zapomniał również o dzieciach z Publicznego Przedszkola nr 7. Dziękujemy Ci św. Mikołaju i zapraszamy za rok!

   

   

   

 

   

Sprzątanie kościoła 7.01.2017 roku.